امام صادق (ع) -شهادت


آتش گرفته بار دگر آشیانه‌ات

چون شعله‌ها گرفته‌ام امشب بهانه‌ات

هر گوشه‌ای که می‌نگرم خاطرات توست

اینجا پُر است گوشه به گوشه نشانه‌ات

دیوار و دود و آتش و لبخندهای شوم

حالا شده ست خانهٔ من روضه خانه‌ات

امشب که کودکان ز پی‌ام گریه می‌کنند

افتاده‌ام به یاد تو و نازدانه‌ات

یک سو تویی و عمه‌ام و گریه‌های او

یک سو کسی که باز زند تازیانه‌ات

آخر جدا شد از کفِ تو دامن علی

ای وای من شکسته مگر دست و شانه‌ات

شاعر:حسن لطفي