وفات حضرت خدیجه(س)

دارد برای همسر خود گریه می‌کند

با گریه‌های کوثر خود گریه می‌کند

همسر فقط نبود خدیجه برای او

او در فراق یاور خود گریه می‌کند

دیروز بر عمویش و حالا به همسرش

فردا برای دختر خود گریه می‌کند

روزی که شعله می‌شود اجر رسالتش

آنجا به یاس پرپر خود گریه می‌کند

روزی که با جراحت پهلوی خود کسی... 

بر حال و روز شوهر خود گریه می‌کند

طفلی در امتداد مصیبات کوچه بر... 

آثار درد مادر خود گریه می‌کند

یک روز می‌رسد که زنی بین قتلگاه

بر کشته‌های بی‌سر خود گریه می‌کند

وقت نزول آیۀ سنگین کعب نی

بر پیکر برادر خود گریه می‌کند

یا ای‌ها الرسول! ببین رأس روی نی

دارد به حال خواهر خود گریه می‌کند

عباس را بگو که دل زخم دختری

دارد برای معجر خود گریه می‌کند

شاعر:محمد بیابانی

وفات حضرت خدیجه(س)

می‌سوزم از شرار نفس‌های آخرت

از لحن جان گداز وصایای آخرت

دستم به دست بی‌رمقت می‌شود دخیل

در پیش دیدگان گهربار جبرئیل

دستم شبیه دست تو تب دار می‌شود

دیوار غصه بر سرم آوار می‌شود

رحمی نما به حال پریشان دخترت

مادر مکش عبای پدر را تو بر سرت

دلواپس غروب توام، آفتاب من

بر روزهای روشن من، رنگ شب مزن

در جام لحظه‌های خوشم شوکران مریز

مادر نمک به زخم جگر‌هایمان مریز

محزون رنج‌های پدر می‌شوم مرو

من شاهد عزای پدر می‌شوم مرو

مادر بمان کنار گل یاس باغ خود

آتش مزن به حاصل خود با فراق خود

فصل بهار خانه‌مان را خزان مکن

مادر بمان و نیت ترک جهان نکن

مادر حلال کن که دعایم اثر نکرد

شرمنده‌ام قنوت عشایم اثر نکرد

اشک غمت به ساحل پلک ترم نشست

سنگ فراق، شیشۀ قلب مرا شکست

امن یجیب خواندن من بی‌نتیجه ماند

زهرا یتیم گشت و پدر بی‌خدیجه ماند

شاعر:وحید قاسمی