نام حسن روی حسن خو حسن

نور خدا چارمی پنجتن

آیة تطهیر به شأن شماست

حکم شما امراوللامر ماست

سینه سینای شما طور وحی

نور شما شاخه­ای از نور وحی

در رمضان ماه نشاط و سرور

ماه دعا ماه خدا ماه نور

نورفشان شد ز دوسو آسمان

در دو افق تافت دو خورشید جان

وحی خدا از افق ایزدی

نورحسن از افق احمدی

مشگ و گلابی بهم آمیختند

در قدح اهل ولا ریختند

ابرمضان از تو شرف یافته

نور تو بر جبهه او تافته

نیمه ماه رمضان عزیز

گیسوی مشگین تو شد مشگ بیز

نورخدا تافت در آن رویماه

خاصه از آن چشم بدشت سیاه

سرخی گل عکس گل روی تست

ظلمت شب سایه گیسوی تست

روز که خورشید درخشان صبح

سر زند از چاک گریبان صبح

ای رخ تو در رمضان بدر ما

هرسر موی تو شب قدر ما

دیده که بی‌نور تو شد کور به

سرکه به پای تو نه، در گور به

بعد علی شاخص عترت توئی

وارث میراث نبوت توئی

مصلحت ملت اسلام و دین

کرد ترا گوشة عزلت نشین

هیچ گذشتی چو گذشت تو نیست

آنکه زشاهی بکشد دست کیست

صبر هم از صبر تو بی‌تاب شد

کوزه شد و زهر شد آب شد

بعد شهادت نکشید از تو دست

تیر شد و بر تن پاکت نشست

سبزه برآمد زگلستان دین

تارخ تو سبز شد از زهر کین

ریشة دین گشت همایون درخت

تا زتو خورد آن جگر لخت لخت

ملت اسلام که پاینده باد

مشعل توحید که تابنده باد

هر دو رهین خدمات تواند

شکر گذارنده ذات تواند

تا ابد ایخسرو والا مقام

بر تو و بر دین محمد سلام

کلک ریاضی که گهر ریز شد

زان نظر مرحمت آمیز شد