بابا بیا که قلب من از غصه آب شد

کاخ ستم ز سیل سرشکم خراب شد

بابا بیا که در عطش شوق دیدنت

چشم کبود و مضطربم غرق خواب شد

شد ناله‌ام مکمل گفتار عمه‌ام

در شام و کوفه از نظرم انقلاب شد

از چیست چنگ، بر رخ ماهت نشان زده

بابا چرا محاسنت این سان خضاب شد

از ضرب کعب نی نفسم بند آمده

سیلی زدن به روی یتیمت ثواب شد

دیگر نمانده زینتی از بهر دخترت

از بس که پنجه‌های ستم پر شتاب شد

بی‌معجرم ولی ز همه رو گرفته‌ام

خون لخته‌های روی سر من حجاب شد

از ما شکست حرمت و از تو لبِ کبود

وای از جسارتی که به بزم شراب شد

شاعر:احسان محسنی فر