امام حسین (ع)-گودال قتلگاه
دارد دلم بهانه گودال قتلگاه
داغ دلم نشانهٔ گودال قتلگاه
بیبال و پر دوباره به معراج میرود
تا عرش بیکرانهٔ گودال قتلگاه
دلتنگ حال روضهٔ گودال گشته باز
سر مینهد به شانهٔ گودال قتلگاه
گشته به پا، به شور و نوا، مجلس عزا
در بزم عاشقانهٔ گودال قتلگاه
زینب به نوحه خوانی و زهراست سینه زن
با دختری، میانهٔ گودال قتلگاه
میخواند او به ناله که: خنجر به دست، شد
آن بیحیا روانهٔ گودال قتلگاه
آتش به جان عالم و آدم فتاده از
غمهای نازدانهٔ گودال قتلگاه
آورده در خروش همه کائنات را
این «روضهٔ زنانه» ی گودال قتلگاه
حالا دگر زمین و زمان گریه میکند
در محفل شبانهٔ گودال قتلگاه
شد شعله ور دل و خاکسترش نماند
از سوز مادرانهٔ گودال قتلگاه
ذکر «غریب مادر» زهرا هنوز هست
محزونترین ترانهٔ گودال قتلگاه
شاعر:رضا فراهانی
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و سوم آبان ۱۳۹۲ ساعت 20:49 توسط سیدمحمد
|
سلام،به پایگاه شعر و مرثیه اهل بیت،نینوا خوش آمدید.