امیرالمومنین علی(ع)-شهادت
اگر نگاه کنی پیش پای چشمانت
یتیم پُر شده در کوفههای چشمانت
مگر چه دیدهای از شهر کوفهٔ من که
گرفته باز دوباره هوای چشمانت
به غیر اشک خجالت نداشتم آقا
نداشتم که بیارم برای چشمانت
و در قبال تمام جفای چشمانم
ندیدهام به خدا جز وفای چشمانت
نشستهام که کمیل نگاه تو باشم
که مستجاب شوم با دعای چشمانت
تو مُهر سجدۀ من؛ تو ابوتراب منی
رواست اینکه بیفتم به پای چشمانت
و یطعمون علی حُبّه شما هستید
منم اسیر و یتیم و گدای چشمانت
بخوان دو آیه برایم؛ دو آیه از چشمت
سپس مرا بنشان در حرای چشمانت
چه دیدهای که دو چشمت دو کاسۀ خون شد
چه دیدهای به مدینه، فدای چشمانت
به پیش چشم تو یاس تو را چقدر زدند
چقدر صبر نموده خدای چشمانت
و میخ قصۀ تلخی ست در نگاه شما
که سال هاست گرفته عزای چشمانت...
شاعر:رحمان نوازنی
+ نوشته شده در یکشنبه ششم مرداد ۱۳۹۲ ساعت 23:38 توسط سیدمحمد
|
سلام،به پایگاه شعر و مرثیه اهل بیت،نینوا خوش آمدید.