چه می‌شود که شبی بشنوم صدایت را

به درد، گریه کنم زخم روضه‌هایت را

بگو کجا زده‌ای خیمه در کدامین دشت

به این دو چشم که طی کرده رد پایت را

زمان بدون تو امشب چه سرد می‌گذرد

بیا که گرم کنی مجلس عزایت را

جسارت است ولی می‌شود همین شب سرد

کشی به روی سرم لحظه‌ای عبایت را

گمان کنم که صدایت گرفته چون زینب

میان بغض صدا می‌زنی خدایت را

شاعر:حسن لطفی