سر می‌نهم به پای تو یا صاحب الزمان

جان می‌کنم فدای تو یا صاحب الزمان

تقدیم می‌کنم سرو جان را ز فرط شوق

گر بشنوم صدای تو یا صاحب الزمان

صد مرحبا بر آنکه گرفته است توشه‌ای

از روی دلربای تو یا صاحب الزمان

آری صفای مجمع سوته دلان همه

می‌باشد از صفای تو یا صاحب الزمان

والله بر تمام سلاطین روزگار

دارد شرف گدای تو یا صاحب الزمان

بیگانه است با همه بیگانگان تو

شد هر که آشنای تو یا صاحب الزمان

مشمول لطف حق نشود آن کسی که نیست

مشمول او دعای تو یا صاحب الزمان

از ارتکاب هر عملی قصد عاشقان

اول بود رضای تو یا صاحب الزمان

شکر خدا که با همه بی‌لیاقتی

دل‌های ماست جای تو یا صاحب الزمان

ما را برای روز جزا زاد و توشه‌ای

نبود مگر ولای تو یا صاحب الزمان

کی می‌شود به دیده ما جلوه گر شود

رخسار حق نمای تو یا صاحب الزمان

کی از کنار بیت خدا می‌شود بلند

آن صوت جانفزای تو یا صاحب الزمان

بر این مریض جان به لب از درد افتراق

کی می‌رسد دوای تو یا صاحب الزمان

خود واقفی که «ملتجی»‌ات در تمام عمر

دارد به سر هوای تو یا صاحب الزمان

شاعر:علی اصغر یونسیان(ملتجی)