امام حسین (ع) -در مسیر کوفه و شام


بهار تب زده قربانی خزان شده است

زمین بهانهٔ نفرین آسمان شده است

سر مفسر قرآن به رحل نیزه نشست

و خاک غم به سر خیل قاریان شده است

بگو ز سنگ زنان، نی نشین مراقب باش

حسین! طاق دو ابروی تو نشان شده است

شبی درون تنور و دمی به روی درخت

گهی به صندوق دشمن سرت نهان شده است

دوباره یوسف تشنه تو معجزه کردی؟ 

برای سنگ زدن پیرزن جوان شده است! 

درون طشت که رفتی نترس عزیز دلم

سفارش لب خشکت به خیزران شده است

بس است با لب زخمی دگر نخوان قرآن

ببین چه ولوله‌ای بین کاروان شده است

شاعر:میلاد حسنی